Marcus van Eindhoven, een archeologische biografie van een middeleeuws kind

Het boek vertelt het (grotendeels gereconstrueerde) leven van een tienjarig jongetje uit de 14e eeuw, die is begraven in de Catharinakerk te Eindhoven. Hij is door archeologen de naam Marcus van Eindhoven gegeven.

Belangrijke elementen uit zijn biografie:

• Opgraving: In maart 2002 werd bij een kleine proefopgraving in het hoogkoor van de middeleeuwse Catharinakerk (ongeveer gebouwd rond 1250) een skelet gevonden dat direct voor het hoofdaltaar lag.

• Leeftijd en geslacht: Op basis van tanden/gebitsontwikkeling werd afgeleid dat hij ongeveer tien jaar oud was. DNA-onderzoek maakte duidelijk dat het een jongen was.

• Munt en naam: Bij de onderkaak lag een Venetiaanse munt (een “grosso van de Doge van Venetië”) die aan een zijden draadje op het doodskleed vastzat. Op de munt staat Sint Marcus afgebeeld. Dit muntje gaf aanleiding tot zijn naam “Marcus van Eindhoven”.

• Status en afkomst: Dat het kind op een ereplaats in de kerk is begraven wijst op een belangrijke afstamming / hoge sociale status. Mogelijk behoorde hij tot de adellijke familie Van Horne, de heren van Eindhoven. Hij zou mogelijk gewoond hebben in het nabijgelegen motte-kasteel Ten Hage (nu Marieënhage).

• Gezondheid: In zijn botten zijn aanwijzingen gevonden voor groeistoornissen of afwijkingen, en mogelijk bloedarmoede of zelfs leukemie als oorzaak van zijn voortijdige dood.

• Reconstructie: Niet alleen zijn skelet, maar ook zijn gezicht, kleding en leven is gereconstrueerd. Daarmee krijgt Marcus “een stukje van zijn verloren identiteit terug”.

Inhoud: